Kuchary - Logo

W dawnych czasach…

Wieś Kuchary znana jest od wczesnego średniowiecza. W kolejnych wiekach istnienia, mieściła siedziby znamienitych rodów rycerskich i szlacheckich na Mazowszu, między innymi Kryskich herbu Prawdzic, Małowieskich, Piwnickich.

Murowany dwór w Kucharach zbudowano w stylu klasycyzującym w 1859 roku dla rodziny Gorzechowskich. Następnie w roku 1880 stał się on własnością Adolfa Piwnickiego. W latach 1905–1911 posiadłość ta znalazła się w rękach Haliny z Mieczyńskich i Henryka Turskiego a od 1920 roku właścicielami majątku byli Antoni Radomyski i jego żona Helena z Tchórznickich.

Po drugiej wojnie światowej majątek przejął Skarb Państwa. Był użytkowany jako szkoła podstawowa i mieszkania komunalne, a z parku korzystała terenowa spółdzielnia produkcyjna. W tym okresie park ulegał stopniowej dewastacji a zabytkowy dwór popadał w ruinę.

W 1979 roku zespół parkowo-dworski w Kucharach, na który składają się: murowany dwór i park krajobrazowy o powierzchni 6.5 ha, wpisano do rejestru zabytków pod numerem 487.

Od 1987 roku właścicielem i użytkownikiem zespołu parkowo-dworskiego jest Buddyjski Związek Diamentowej Drogi Linii Karma Kagyu. To jest historia, która zaczęła się w 1983 roku…

Dworek w rękach buddystów

W czasach ostrego reżimu rodem ze stanu wojennego, w roku 1984 wykład Lamy Ole w Płocku zostaje przerwany o godz. 22.00 z powodu braku zezwolenia na publiczne zgromadzenia. Wszyscy przenoszą się z sali do pogrążonego w ciemnościach, nieczynnego amfiteatru nad Wisłą. I właśnie tam Lama Ole roztoczył piękną – choć dla nas w tym czasie całkowicie abstrakcyjną wizję kupienia dużej nieruchomości, np. starego domu wraz z ziemią, najlepiej gdzieś tutaj, w centralnej Polsce. Ktoś potraktował jego słowa poważnie i po jakimś czasie jako jedna z możliwości pojawiły się Kuchary. Kiedy Lama Ole je zobaczył, powiedział:

„Tego potrzebujemy. Tutaj będziemy pracować. Tutaj spotka się Wschód z Zachodem.”

I… nikt mu nie uwierzył.

Trudno dziś sobie wyobrazić, jak bardzo zniszczony i zaniedbany był dworek oraz otaczający go park. Wśród na chłopa wysokich pokrzyw stała dziurawa jak sito ruina z walącym się dachem i brzozą wyrastającą pośrodku balkonu. Spacer po parku przypominał przedzieranie się przez dżunglę. Tylko Lama Ole widział potencjał ukryty w tym miejscu, więc w 1986 roku sięgnął do portfela i zapłacił całą należność z własnych pieniędzy: 620 marek niemieckich. Postawieni przed faktem dokonanym polscy idealiści nie mieli innego wyboru, jak tylko zamienić Kuchary w funkcjonujący ośrodek buddyjski. Był socjalizm. Mieli dużo czasu i mało pieniędzy, a materiały budowlane widzieli wyłącznie w czarno-białej telewizji.

Odbudowa Dworku

Odbudowa dworu podzielona została na trzy etapy:

1. Skrzydło prawe, 1989
2. Część środkowa, 1992
3. Skrzydło lewe, 1995

Zakupy ziemskie

Do chwili obecnej dokonaliśmy 11 transakcji, zakupując kolejne fragmentu dawnego majątku ziemskiego. Mamy w planie zakup dwóch kolejnych działek by móc w pełni zrealizować wizję rozwoju ośrodka.

Krótka prezentacja zakupów ziemskich:

Dzisiaj, bez fałszywej skromności, możemy powiedzieć, że posiadamy jeden z najpiękniejszych ośrodków Dharmy w Europie, w którym ze względu na jego położenie i wielkość drzemie ogromny potencjał. Klasycystyczny dworek wraz z parkiem, dwoma stawami, sadem i łąkami umożliwia organizowanie dużych kursów latem i bardziej kameralnych zimą.

Przez ponad 25 lat funkcjonowania ośrodka zorganizowano w Kucharach wiele pamiętnych kursów z udziałem największych nauczycieli buddyjskich naszych czasów. Konsekwencją wielu inicjacji, nauk i medytacji jest szczególna atmosfera tego miejsca, która przyciąga wciąż nowych ludzi pragnących pracować z umysłem.